Blokker: waar bleef de P van Personeel?

Geplaatst op: februari 18th, 2017

Het blijft de gemoederen bezighouden, ook nu het bedrijf te koop staat en de familie opzij stapt: de overlevingsstrijd die Blokker voert. Met steeds weer dezelfde mannen uit de kaartenbak van de media die hun mening mogen geven. Ook recentelijk Cor Molenaar weer, die bij BNR zegt: “Ook het uitbreiden van het assortiment met producten waar klanten om vragen vind ik goed. Als het niet goed werkt, moet je ook het lef hebben om het te veranderen. Dat zie ik nu bij Blokker gebeuren.”

Een interessante stelling, waarmee ik het oneens ben. Soms moet je juist niet doen waar de klant altijd om heeft gevraagd en rigoureuzere stappen zetten. Kokervisie is immers killing en resultaten uit het verleden zijn anno 2017 nooit zo’n slechte garantie geweest voor succes in de toekomst. Begin deze eeuw was het de nieuwe directeur van La Place die besloot de populaire kroketten in de ban te doen, omdat dit verdere vernieuwing (mentaal) in de weg stond. Ook Van der Valk zet de appelmoes niet meer standaard op tafel. Er zal best nog weleens om gevraagd worden. De uitspraak van Henri Ford (snellere paarden) kennen we allemaal.

Het niet bestaande personeel van Blokker

Maar hier wil ik het niet over hebben. Wat mij het meest bevreemd in de Blokkerdiscussie, is dat het nergens over de kwaliteit van het personeel gaat. Ook niet in het verhaal dat de vorige formule- en marketingdirecteur eind vorig jaar hield op het Grote Marketingcongres in Amsterdam. Ik moet er nog af en toe aan terugdenken. Een mooie presentatie over het claimen van het ‘home’-domein, investeren in nieuwe winkels en de over-the-top Jessica Parker TV-commercial. Je mist de kern waar het in fysieke retail om gaat: welke waarde voegen de ‘bricks’ toe aan wat ik met enkele simpele clicks ook kan kopen? Bijzonder: in een verhaal van 45 minuten geen enkele seconde over de waarde die het personeel toe zou moeten voegen…

Een collega was vorige week bij Blokker om een blender te kopen. Helaas bleek het product van zijn (online-)voorkeur niet voorradig. De verkoopster meldde nog wel dat deze wel online bij Blokker te koop was, maar daar wilde hij niet op wachten. En dat terwijl er op het winkelschap nog vijf andere merken stonden te glimmen. Geen woord daarover van de verkoopster. Weg klant, snel naar bol.com.

Vergelijk dit eens met een keten die zichzelf de afgelopen jaren opnieuw heeft uitgevonden: Hunkemöller. Belangrijk onderdeel in hun strategie is: meer dan een miljoen extra investeren in het trainen van personeel. En snappen hoe je online en offline echt goed aan elkaar verbindt.

Waarom zou ik (offline) bij Blokker een blender kopen bij een meisje van 18 dat zelf nooit kookt?

Recente cases